Bιο

 

Ο Αλέξης Σπανίδης είναι κριτικός μουσικής .

Πλήρες Προφίλ

Rossini ma non troppo...

Στην συναυλία της 2/11/2016 , ο μαέστρος Γιώργος Πέτρου και η Καμεράτα (εν Ελλάδι) , Armonia Atenea στο εξωτερικό, παρουσιασαν τον γνωστό κόντρα τενόρο A.Faggioli σε ένα ρεσιτάλ με αριες απο όπερες του Ροσσίνι, ουσιαστικά δηλαδή αυτά που τραγούδησε στον τελευταίο του δισκο με την ίδια ορχήστρα και μαέστρο.

Προσωπικά δεν μπορώ να πώ πως έχω κάποια ιδιαίτερη συμπάθεια στη φωνή των κόντρα τενόρων, ο Faggioli όμως ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία. Η φωνή του είναι ευέλικτη, γλυκειά και με άνετες κολορατούρες, όμως κατά την άποψή μου ο Ροσσίνι θα πρέπει να παραμείνει εκτός του ρεπερτορίου του. Πρώτα απ΄όλα γιατί οι άριες που τραγούδησε κατα κύριο λόγο είναι γραμμένες για γυναικεία φωνή κοντράλτο και μέτζο που καμιά σχέση δεν έχουν με την χροιά της αντρικής φωνής, άλλωστε ο Ροσσίνι δεν έγραψε εκτός από τον “Αυριλιανό στην Παλμύρα” ρόλο για τους καστράτους, και η φωνή τους σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής καμμία σχέση δεν είχαν με τους σημερινούς κόντρα τενόρους, και δεύτερον γιατί η φωνή του εχει πιό ψηλή τεσσιτούρα απο ότι απαιτούν αυτές οι άριες.

Περισσότερα...

.
FaceBook  Twitter

ΚΙΘΑΡΕΣ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

    Μια Ορχήστρα απο κιθάρες δεν είναι κάτι το συνηθισμένο στον τόπο μας, όμως ο γνωστός κιθαρίστας Αλέξανδρος Παπαρίζος κάλυψε αυτή την έλλειψη δημιουργώντας την Ορχήστρα Santa Barbara Guitar Orchestra απο μαθητές του Δημοτικού Ωδείου Αγίας Βαρβάρας, με την αρωγή του αρχιμουσικού Ελευθέριου Καλκάνη  (Διευθυντή της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Αθηναίων)  και του Δημάρχου Αγίας Βαρβάρας Γεώργιου Καπλάνη .Η Ορχήστρα ξεκίνησε το 2011 ουσιαστικά για εκπαιδευτικούς σκοπούς έχοντας σαν πρωταρχικό της στόχο να ενώσει το ταλέντο και τις δυνάμεις νέων κιθαριστών. Ομως η πόρτα της Ορχήστρας είναι ανοιχτή στους μουσικούς όλων των ειδικοτήτων, έγχορδα, πιανίστες, πνευστά, φωνές, λυρικούς καλλιτέχνες. Στα πέντε αυτά χρόνια της ύπαρξής της έχει δώσει συναυλίες σέ όλη σχεδόν την επικράτεια. Εμείς είχαμε την χαρά να την απολάυσουμε σε μια εξαιρετική Χριστουγενιάτικη συναυλία στο φουαγιέ της Αίθουσας Τριάντη στο Μέγαρο Μουσικής όπου είχε προσκαλεσθεί για μια σειρά συναυλιών απο τον ΟΜΜΑ.

  Στη συναυλία αυτή απολαύσαμε μια σειρά απο εξαιρετικές ερμηνείες κομματιών κλασσικών και μη συνθετών , με αποκορύφωμα μια αποθεωτική εκτέλεση γεμάτη νεύρο και φωτιά του Liber Tango του Αστορ Πιατσόλλα. Η Ορχήστρα που αποτελείται απο παιδιά απο 15 χρονών μέχρι 25, έδωσε τον καλλύτερο εαυτό της.  Η εμπνευσμένη μουσική διεύθυνση του εξαιρετικού Αλέξανδρου Παπαρίζου μας χάρισε δύο ώρες ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου ερμηνείες δύσκολων κομματιών, που αν και σε πρώτη ανάγνωση φαίνονται απλά κομμάτια, αποδεικνύουν τις υψηλές απαιτήσεις που έχουν στην ερμηνεία τους. Ολα τα παιδιά της Ορχήστρας ανταποκρίθηκαν με τον καλύτερο τρόπο,δεν μπορούσε κανείς να πιστέψει πως πολλά απο αυτά είναι ακόμα μαθητές. Εδειχναν να κατέχουν απόλυτα την κιθάρα και τα μυστικά της, απόλυτα κυρίαρχοι του ήχου τους.

Φυσικά ανάμεσά τους υπήρχαν και επαγγελματίες μουσικοί που εναρμονίστηκασν πλήρως με τα παιδιά. Αυτό είναι μια πολύ έξυπνη κίνηση γιατί έτσι οι μαθητές έχουν την δυνατότητα να συμπράξουν με φτασμένους μουσικούς και να διδαχθούν πολλά απο αυτούς. 

  Εδώ πρέπει να αναφέρουμε και την εξαιρετική ερμηνεία του πιανίστα Μιχάλη Τασόπουλου, ο οποίος συνόδευσε την Ορχήστρα. Ενας ταλαντούχος μουσικός.

Δίκαια λοιπόν το κοινό τους αποθέωσε και ας μή βρισκόντουσαν σε μια κανονική Αίθουσα Συναυλιών, άλλωστε η αμεσότητα που αναπτύχθηκε με το κοινό ήταν μια μοναδική εμπειρία.

Συγχαρητήρια λοιπόν στο Μέγαρο που είχε αυτή την εξαιρετική ιδέα που ελπίζουμε να υιοθετήσουν, αλλά και να μεταφέρουν αυτή τη συναυλία σε μια απο τις αίθουσες του Μεγάρου όπου το κοινό θα μπορέσει να τους απολαύσει σε ένα πιό απαιτητικό ρεπερτόριο και με την ησυχία που δεν υπάρχει σε έναν ανοιχτό χώρο όπως το φουαγιέ.

Ιδιαίτερη μνεία αποδίδεται στους Καθηγητές και Σολίστες Σπύρο Κουκάκη και Αχιλλέα Ακριτίδη που είναι σημαντικοί και αναπόσπαστοι συνεργάτες σε αυτή την προσπάθεια.

.
FaceBook  Twitter

Η ΝΕΑ ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑ ΑΤΕΝΕΑ

Και τελικά το θαύμα έγινε, μια Ορχήστρα που λοιδωρείται απο τους υπέυθυνους του Υπουργείου Πολιτισμού, εμφανίσθηκε με μια μοναδική συναυλία στο Κάντογκαν Χώλλ του Λονδίνου στα πλαίσια των Αγγλικών PROMS, που αποτελεί εδώ και πολλές δεκαετίες μια μεγάλη Αγγλική παράδοση. Είναι η πρώτη (και ευχόμαστε όχι η τελευταία) φορά που Ελληνική Ορχήστρα και μάλιστα σε ένα ρεπερτόριο πολύ δύσκολο και απαιτιτικό εμφανίζεται σε μια τέτοια εκδήλωση. Τα εύσημα φυσικά πηγαίνουν πρώτα στους μουσικούς της Ορχήστρας που τόσους μήνες δουλεύουν απλήρωτοι, και στη συνέχεια στον Αρχιμουσικό της Γιώργο Πέτρου που έχει ανεβάσει το επίπεδο της Ορχήστρας τόσο ψηλά.

Η συναυλία περιείχε έργα που αφορούσαν την Ελληνική Μυθολογία, των Χάσσε, Παιζιέλλο, Λουλλύ και Γκλούκ.

Η Ορχήστρα έπαιξε με ιδιαίτερη χάρη και γνώση του ύφους του κάθε συνθέτη, χωρίς υπερβολλές στα tempi, κάτι που χαρακτηρίζει πολλά σύχρονα Μπαρόκ συγκροτήματα , ιδιαίτερα τα Ιταλικά.

Πιστεύω πως ο Γ. Πέτρου έχει μια ιδιαίτερη έπίδοση για το ρεπερτόριο που είναι μεταξύ του Μπαρόκ και του κλασσικισμού, όπως φάνηκε και απο την πρόσφατη ηχογράφηση των “Πλασμάτων του Προμηθέα” του Μπετόβεν ,και κυρίως απο την εξαιρετική του ερμηνεία του “Σιρρόη” του Χάσσε στην Αθήνα πρόσφατα στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Ερμήνευσε την εισαγωγή απο την “Αρτεμισία” του Χάσσε με μοναδική αίσθηση ύφους τονίζοντας όσο έπρεπε τα γρήγορα μέρη. Υποδειγματική υπήρξε και το παίξιμο της Ορχήστρας στα ορχηστρικά αποσπάσματα του Γκλούκ. Υπέροχα πνευστά, καθαρά έγχορδα και μουσικότητα, ήταν ταχαρακτηριστικά της ερμηνείας της.

foto I.SAKKALAKΟι δύο κυρίες που συνόδευσαν την μοναδική αυτή συναυλία, η Μυρσίνη Μαργαρίτη και η Ειρήνη Καράγιαννη, τραγούδησαν με μπρίο και μουσικότητα άριες απο όπερες του Γκλούκ του Χάσσε, και του Παιζιέλλο. Η Ε. Καράγιαννη έδωσε τον καλλύτερο εαυτό της ιδιαίτερα με εντυπωσίασε στην άρια της Κλυταιμνήστρας απο την "Ιφιγένεια" του Γκλούκ.

Η Μ.Μαργαρίτη με την ασημένια κρυστάλλινη φωνή της ήταν η ιδανική ερμηνεύτρια για την απαιτητικότατη άρια απο τον Σιρρόη με τις τόσο δύσκολες κολορατούρες που τραγούδησε με άνεση και άψογη τεχνική και την άρια απο τον “Δημήτριο” του Γκλούκ, όπου η φωνή της απέδωσε όλο το συναισθηματικό εύρος της μουσικής. Οι δύο κυρίες τραγούδησαν τέλος ένα χαριτωμένο ντουέττο απο την “Ολυμπιάδα” του Παιζιέλλο, ένα πραγματικό διαμάντι που δικαίως ξεσήκωσε το ενθουσιώδες κοινό.

Αν μη τι άλλο αυτή η συναυλία απέδειξε για το τι είναι ικανή να κατορθώση μια εξαιρετική Ορχήστρα και ένας εμπνευσμένος Αρχιμουσικός. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους...

.
FaceBook  Twitter

ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΜΠΡΑΜΣ

Η συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών στις 15 Μαίου, ήταν ένα συναισθηματικά φορτισμένο γεγονός, μια και ήταν ουσιαστικά η τελευταία συναυλία του Μαέστρου Βασίλη Χριστόπουλου μια και ο Υπουργός Πολιτισμού δεν ανανέωσε την θητεία του τόσο επιτυχημένου αρχιμουσικού. Ολος ο "καλός" μουσικός κόσμος ήταν παρών στη συναυλία αυτή, ήρθαν τόσο για να εκφράσουν την συμπαράστασή τους όσο και να τιμήσουν έναν μεγάλο Αρχιμουσικό και Καλλιτέχνη. Το Πρόγραμμα ήταν αφιερωμένο στον Μπράμς, μέρος του Κύκλου Μπράμς, μια πρακτική "Κύκλων" που ξεκίνησε ο Β.Χριστόπουλος.

Καλεσμένη στη συναυλία αυτή ήταν η πιανίστα Αννα Βινίσκαγια, που το 2007 είχε κερδίσει τον Διαγωνισμό Πιάνου "Βασίλισσα Ελισσάβετ". Απο την πρώτη μουσική φράση νοιώσαμε την εσωτερική φωτία του πάθους που κρύβεται στο έργο αυτό του Μπράμς. Η άψογη τεχνική της και ο βαθύς δυνατός στοιβαρός της ήχος καθώς και η ευαισθησία που επέδειξε στα πιό λυρικά περάσματα του έργου, κυρίως στο δεύτερο μέρος, αλλά και η δυναμικότητά της και το πάθος της όπως εκφράστηκε στο τρίτο μέρος, έκανε το κοινό να ξεσπάσει σε θερμά χειροκροτήματα. Ο Β.Χριστόπουλος επέλεξε μία κλασσική αλλά και λυρική άποψη που μας αποκάλυψε όχι μόνο τον ρομαντισμό και το πάθος του Μπράμς αλλά και την λεπτή διαφάνεια της μουσικής αυτής.

Το δεύτερο μέρος της συναυλίας ήταν αφιερωμένο στην 3η Συμφωνία του συνθέτη, ένα έργο που έδωσε την ευκαιρία τόσο στον μαέστρο όσο και στην Ορχήστρα να επιδείξουν την δεξιοτεχνία τους. Ο Χριστόπουλος "άπλωσε " τον ήχο της Ορχήστρας οδηγώντας την σε δυναμικά Λυρικά ξεσπάσματα. Δίκαια λοιπόν το κοινό τον αντάμειψε με ένα παρατεταμένο θερμό χειροκρότημα και με αυτό που οι Αγγλοι ονομάζουν standing ovation, μια τιμή που επιφυλάσσεται σε μεγάλους καλλιτέχνες. Του ευχόμαστε καλή τύχη.. Θα μας λείψης Μαέστρο....

 

.
FaceBook  Twitter

Η Κ.Ο.Α ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

«ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

 

    Όχι η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών δεν ταξίδεψε στην Αμερική, ταξίδεψε όμως τους ακροατές της με την νέα σειρά συναυλιών «Μουσικές του Νέου Κόσμου» αφιερωμένες σε Αμερικανούς συνθέτες και σε συνθέτες Ευρωπαίους που έζησαν εκεί.

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως η Κ.Ο.Α ζει την δεύτερη άνοιξή της, σε μια πολύ δύσκολη οικονομικά περίοδο. Η εμπνευσμένη διεύθυνση του Β.Χριστόπουλου έχει δώσει νέα πνοή στην Ορχήστρα η οποία μπορεί να πει κανείς πως συγκαταλέγεται πλέον στις καλλίτερες της Ευρώπης. Τόσο η ποιότητα του ήχου της , όσο και ο προγραμματισμός της , δείχνει φαντασία και προοπτικές για μια πολύ μεγάλη εξέλιξη.

Περισσότερα...

.
FaceBook  Twitter

Η ΚΟΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΕ ΤΟΝ Β.ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟ

 

     Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών βρήκε επιτέλους τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη στο πρόσωπο του Μαέστρου Β. Χριστόπουλου που θα της δώσει νέα πνοή. Ο Β. Χριστόπουλος είναι ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος μαέστρος, με λαμπρές σπουδές, και κυρίως  με μεγάλη αγάπη για την δουλειά του. Οι συναυλίες του  με την ΚΟΑ χαρακτηρίζονται ιδιαίτερα επιτυχημένες, όχι μόνο για τις ερμηνείες τους αλλά και για τον ιδιαίτερο «ήχο» που καταφέρνει να αποσπάσει από την ορχήστρα. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της επιτυχίας του είναι το ρεπερτόριο που επιλέγει, έργα γνωστά αλλά και έργα που είναι λιγότερο γνωστά και ιδιαίτερα απαιτητικά.

 

Foto N.Krikellis Στη πρώτη συναυλία  (21/3/2013), ακούσαμε την 8η και την 5η Συμφωνία του Μπετόβεν, μέρος του Κύκλου των Συμφωνιών του μεγάλου συνθέτη.  Η ερμηνεία του στην 8η Συμφωνία ήταν αρκετά καλή,  και παρ’ όλες τις μικρές ατασθαλίες ερμηνεύτηκε με δυναμικότητα  αν και με κάποια ρυθμική ακαμψία. Θα ήθελα λίγο περισσότερο χαλαρά tempi και κυρίως λίγο περισσότερο χιούμορ.

Αντίθετα η 5η ήταν υποδειγματική, με επιρροές από τις ερμηνείες του Κάρλος Κλάιμπερ και του Αρνονκούρ. Η ενδελεχής μελέτη του έργου σε κάθε λεπτομέρεια ήταν εμφανής ιδιαίτερα στο τελευταίο μέρος όπου ο Χριστόπουλος έβγαλε έναν εντελώς ιδιαίτερο δικό του «ήχο» οδηγώντας την ορχήστρα σε ένα δυναμικό φινάλε.

Περισσότερα...

.
FaceBook  Twitter